MOGIELICA 1170 m.n.p.m.
To
najwyższy szczyt Beskidu Wyspowego. W formie niedużego stożka wyrasta
on z rozłożystego masywu ciągnącego się od Mszany Dolnej aż po
Łukowicę. Miejscowi zwą go Kopą ze względu na regularny kształt
wierzchołka. Na samym
szczycie znajdują się głazy i szczeliny skalne. Dawniej stała na nich
drewniana, kilkupoziomowa wieża triangulacyjna (patria). Dziś pozostały
po niej resztki fundamentów. Tuż pod szczytem od strony
południowo zachodniej, rozciąga się przepiękna, rozległa hala
zwana „Stomorgi”. Obecnie, nie koszone
jej trawy, odznaczają się wiosną soczystą zielenią , a w jesieni
przybierają kolor rudy. Mogielica słynęła z pięknych lasów i
starego drzewostanu. Ze szczytu i zbocza rozpościerają się na południe
zapierające dech widoki na Gorce i pasmo Tatr. Pięknymi widokami można
się także delektować patrząc na zachód i północny
wschód. W czasie II wojny światowej Mogielica była miejscem
działania partyzantów. O północne
zbocze Mogielicy, od strony Słopnic, rozbił się samolot. Zginęło wtedy
5 żołnierzy. Przez górę przebiegają liczne szlaki
turystyczne prowadzące ze wszystkich kierunków. Jest ona
lubiana i odwiedzana przez turystów. Jednym z nich
był kardynał z Krakowa – ks. Karol Wojtyła.
Na pamiątkę został
postawiony na szczycie Mogielicy papieski krzyż, a
pod nim umieszczona granitowa tablica z następującym napisem:
„WOBEC
PIĘKNA GÓR CZUJĘ, ŻE ON JEST... I WTEDY
ZACZYNAM SIĘ MODLIĆ”. Jan Paweł II. Dla
upamiętnienia kilkakrotnych wędrówek ks. Karola Wojtyły po
turystycznych szlakach Beskidu Wyspowego. W 50 rocznicę pobytu na
Mogielicy. 22.08.2004. Ten ponad czterometrowy
krzyż
umieszczony jest na skale, nad przepaścią, w którą, według
podania zrzucano zabójców. Od krzyża
rozpościera się wspaniały widok na dolinę Kamienicy, Gorce i Tatry..
Jesienią 2008 r. na
Mogielicy otwarto 20 – metrową wieżę o
drewnianej konstrukcji. Jest ona dużą atrakcją turystyczną. Podczas
bezchmurnej pogody można z niej podziwiać
- od południowego
wschodu: Modyń, pasmo Radziejowej,
Dzwonkówkę, Halę, Bystry Wierch, Małe Pieniny i Pieniny,
pasmo Lubania.
- na południe: Gorce
ze szczytem Kudłonia, Kaczory, Turbacza, Jasienia,
Krzysztonowa
- południowy
zachód i zachód : Luboń Wielki,
Ogorzała, Szczebel, Ćwilin, Łopień, Lubogoszcz, Śnieżnik, Ciecień,
Babia Góra i Tatry.
Ogólnie
podziwiać możemy widoki na Beskid Żywiecki, Gorce,
Tatry, Pieniny, Beskid Sądecki, a także Kraków, Dobrą,
Jurków, Słopnice, Szczawę i Limanową
Z Mogielicą
związanych jest wiele podań i legend, z
których te bliższe prawdy, ale bardziej ponure
mówią, że ze szczytu zrzucano niegdyś ciała
samobójców, głównie
"obwiesiów", a te bardziej optymistyczne wspominają o
kotliku dukatów i kościelnych sreber zakopanym przez
zbójników. A tak poza tym to Mogielica jest żoną
wielkoluda Łopienia zamienionego w sąsiednią górę. I tak
sobie stoją rozdzieleni przełęczą Chyszówki.

ŚNIEŻNICA (1006 m n.p.m)
Szczyt
górski w Beskidzie Wyspowym. Wznosi się ponad
miejscowościami: Kasina Wielka, Gruszowiec, Dobra, Porąbka i Wola
Skrzydlańska.
Śnieżnica ma
trzy niemal równej wysokości, niezbyt
wyróżniające się szczyty: główny, zwany Na
Budaszowie, oraz położone na wschód od niego Wierchy i Nad
Stambrukiem. Najwyższy szczyt opada w
północnym
kierunku stromym zboczem, wznoszącym się ok. 500 m ponad doliną .
Pod najwyższym
szczytem Śnieżnicy znajduje się po północnej
stronie zagłębienie, w którym bardzo długo zalega śnieg.
Stąd właśnie pochodzi nazwa góry. Zwana też była jako
Śnieżna Góra w bardzo starych, bo pochodzących z XIII w.
dokumentach. Przez miejscową ludność góra nazywana była też
Widlatą Górą (z powodu trzech wierzchołków).
Na
północno-zachodnich stokach Śnieżnicy, w Kasinie
Wielkiej, znajduje się wyciąg narciarski "Śnieżnica" oraz
stacja PKP. Obok znajduje się niewielki cmentarz wojenny z I wojny
światowej. W podszczytowych partiach zboczy północnych
utworzono w 1968 r. leśny rezerwat przyrody, z bukami
liczącymi sobie do 150 lat. Natomiast na południowo-zachodnich stokach
znajduje się Młodzieżowy Ośrodek Rekolekcyjny.
Na
północnych stokach góry, poniżej jej
najwyższego wierzchołka znajduje się wychodnia skalna. Poniżej niej
jest częściowo zasypana jaskinia zwana Piwnicą. Wejście do niej trudno
znaleźć, gdyż ukryte jest w gęstych buczynach. Związana jest z nią
legenda, według której w jaskini znajduje się tunel
prowadzący aż do góry Grodzisko. Właściciel ziemski
Pieniążek, chciał zbudować most łączący Śnieżnicę z Ciecieniem .Udał
się do wróżki Siwulki pod Babią Górą,
która poleciła mu rozciągnąć jedwabny sznur między tymi
górami. Zamiar się nie udał, gdyż pasterze przecięli sznur

SCHRONISKO PTTK NA LUBONIU WIELKIM
Powstało
z inicjatywy
Oddziału
Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Rabce.
Jego
wybudowanie
wiązano z
równoczesnym oddaniem do użytku turystów wieży
widokowej. Dzięki zaangażowaniu Oddziału PTT w Rabce,
społeczeństwa uzdrowiska, a także mieszkańców sąsiednich
wsi schronisko powstało w ciągu roku (od czerwca 1930 r. do
sierpnia 1931 r.)
Projekt architektoniczny przygotowali Stanisław
Dunin Borkowski i Jerzy Czoponowski. Otwarcie obiektu nastąpiło 9
sierpnia 1931 r.
Dzięki
kierowniczce
obiektu Karolinie
Kaleciakowej budynek nie został spalony przez Niemców w
czasie wojny.
W 1944 r. schronisko rozpoczęło dalszą działalność
jako jedyne w Beskidzie Wyspowym.
W 1953 r. założono tu stację
Meteorologiczną.
W
1954 r. wykopano studnię. Dzięki
niej schronisko ma własną wodę. Służy ona nadal. W tym samym
roku doprowadzono do schroniska linię telefoniczną.
W 1961 r. stanął
na szczycie Lubonia Wielkiego kilkupiętrowy budynek stacji
przekaźnikowej TV
W 1962 r. do schroniska doprowadzono prąd.
Podczas obchodów 40 –lecia, w sierpniu 1971 r.
schronisku
nadano imię Stanisława Dunin Borkowskiego, wmurowując tablicę
pamiątkową z brązu na ścianie frontowej. Jubileusz 50 – lecia
obchodzono w sierpniu 1981 r. Wzięło w nich udział prawie 2000
osób .
Strona internetowa schroniska na
Luboniu Wielkim - http://lubonwielki.republika.home.htm

Trasa szlakiem czerwonym : MSZANA DOLNA - GLISNE - LUBOŃ WIELKI - zobacz zdjęcia
LUBOGOSZCZ
- 967 m n.p.m.
Jest
to góra położona na
północ od Mszany Dolnej. Na szczyt prowadzi szlak zielony i
czerwony. Najlepsze widoki są na szlaku czerwonym. Szlak biegnie
doliną rzeki Mszanka, a potem pośród pól aż do
lasu.
Największą atrakcją tej góry są wspaniałe wąwozy.
Znajdują się tu lasy bukowe, które porastają cały szczyt
góry. Są one pozostałością po dawnej puszczy karpackiej.
Występują tu dobre warunki do uprawiania narciarstwa biegowego.
Między innymi na szlaku czarnym, który prowadzi z Kasinki
Małej. Pod szczytem znajduje się baza szkoleniowo –
wypoczynkowa
.Można tam przenocować.

Ciekawa trasa to:
SZLAK CZARNY - Z
KASINKI MAŁEJ, POWRÓT
SZLAKIEM CZERWONYM DO MSZANY DOLNEJ
zobacz
album z wyprawy
SZCZEBEL
- 977 m n.p.m.
Najciekawszym szlakiem
prowadzącym z Mszany Dolnej jest szlak czarny. Jest on dość trudny.
Szlak prowadzi w górę, wchodzi w dolinę, gdzie płynie
górski potok. Potem wspinamy się ostro pod górę.
Jest to najtrudniejszy etap na szlaku w całym Beskidzie Wyspowym
.Wspinając się pod górę mijamy sporo kamieni i skał
piaskowca. Z trasy można podziwiać piękne widoki na Mszanę Dolną i
Kasinkę Małą. Na szczycie zobaczymy drewniany krzyż ( jest to mogiła
partyzanta), kapliczkę, ołtarz oraz kamień z tablicą poświęconą
Papieżowi Janowi Pawłowi II. Wrócić możemy zielonym szlakiem
do Lubnia lub na Glisne.

Moja trasa to:
SZLAK CZARNY-
MSZANA
DOLNA –
SZCZEBEL, - MSZANA DOLNA
zobacz
album
TURBACZ - 1310 mn.p.m.
Turbacz jest
najwyższym
szczytem Gorców (1310 m npm ). Sam wierzchołek to
spłaszczona kopuła pokryta lasem świerkowym. Jeszcze do końca XIX w.
używano błędnej nazwy szczytu - Niedźwiedź. Wzięła się ona z pomyłki
wojskowych kartografów austriackich, którzy nazwę
północnogorczańskiej wsi odnieśli do najwyższego szczytu.
Szczyt Turbacza oznaczony jest kamiennym obeliskiem.
Przechodzi tędy główny szlak beskidzki.
Schronisko
na Turbaczu znajduje się na
skraju polany Wolnica, tworzącej
wraz z rozległą Halą Długą ciąg polan pomiędzy Turbaczem a Kiczorą.
Zbiegają się tu wszystkie ważniejsze trasy turystyczne (8) przecinające
Gorce.
Pierwsze
schronisko w rejonie Turbacza zostało wybudowane
przez Oddział PTT z Nowego Targu na polanie Wisielakówka, w
październiku 1925 r. Był to niewielki drewniany budynek z małą werandą
i pokojami gościnnymi na poddaszu. Przetrwał do listopada 1933 r.,
kiedy spłonął doszczętnie, podpalony przez nieznanych
sprawców. Do budowy drugiego schroniska przystąpiono już w
roku następnym - tym razem na polanie Wolnica. Budowa trwała kilka lat
i przerwała ją II wojna światowa. W czasie okupacji schronisko było
jednak czynne i oprócz goszczenia nielicznych
turystów pełniło przede wszystkim rolę bazy kontaktowej na
szlaku kurierów polskiego ruchu oporu, a nieraz dawało
schronienie działającym w Gorcach oddziałom partyzanckim. Niemcy
otoczyli schronisko w 1943 r., a w listopadzie tegoż roku w czasie walk
z partyzantami zostało ono doszczętnie zniszczone.
Budowę
trzeciego schroniska pod Turbaczem rozpoczęło PTTK w
1953 r. wg projektu Anny Górskiej, jednak oddano go do
użytku dopiero 22 lipca 1958 r. Nadano mu wówczas imię
Władysława Orkana. Jest to duży kamienny budynek o dwóch
prostopadłych skrzydłach, z arkadowym wejściem od strony południowej,
przykryty strzelistym dachem gontowym z mansardami.
Obecnie
schronisko ma ponad 100 miejsc noclegowych w salach 2-, 3-, 4-,
6-, 10-, a nawet 16-osobowych. Na gości czeka też”
apartament”. Do dyspozycji turystów jest jadalnia
i kuchnia serwująca gorące posiłki obiadowe, świetlica,
kawiarenka. Przez cały rok w schronisku dyżuruje ratownik
GOPR, dysponujący łącznością radiową z innymi posterunkami.
NASZA TRASA: KONINKI – TURBACZ – KONINKI – SZLAK: ZIELONY – CZERWONY – ZIELONO, NIEBIESKO, ŻÓŁTY – zobacz zdjęcia.
Z Mszany Dolnej należy dojechać do Koninek. A tam najlepiej jest skorzystać z wyciągu krzesełkowego. Wyjedziemy nim z Koninek na grzbiet Tobołowa ( 1000 m ). Zaoszczędzimy ponad godzinę czasu. Od stacji pójdziemy zielonym szlakiem przez polanę Tobołową. Zobaczymy tam panoramę Beskidu Wyspowego. Szlak przechodzi obok Suhory (1000 m). Na jego szczycie znajduje się obserwatorium astronomiczne. Powstało w 1987 r. dzięki Wyższej Szkole Pedagogicznej z Krakowa. Z Suhory wędrujemy na Obidowiec. Tam dochodzimy do szlaku czerwonego, który prowadzi w stronę Starych Wierchów. Szlakiem tym można dojść na szczyt Turbacza. My wstąpiliśmy na Halę Turbacza, gdzie znajduje się Szałasowy Ołtarz, a stamtąd szlakiem zielono – niebiesko - żółtym poszliśmy na szczyt Turbacza. Wróciliśmy tą samą trasą.
